Mijn voettocht naar Sint Jacob Conques - Livinhac-le-Haut 26 km

De overnachting in de Herbergment voor Pelgrims heeft wel wat.  Ik bezoek eerste het avondgebed en ben onder de indruk van het gezang hoe dat klinkt in deze prachtige kerk.

De maaltijd is stip om 19 uur was me aangeven en om 19 uur komt een priester, die luidt de bel. Hij heet ons welkom en daarna mogen we aan tafel. Daar wordt eerst het huishoudelijk reglement geloof ik uitgelegd. Daar zingen we met ze allen een pelgrimslied, tenminste de anderen want ik kon alleener maar een woord er van.

De maaltijd  was goed en met voldoende wijn en frans kaas, dat er altijd wel in gaat.  Na de maaltijd spoedde ik naar de kerk. Moet zeggen dat ik nog nooit zoveel in de kerk ben geweest als de laatste tijd. Ben niet katholiek en ook niet kerkelijk, wel Nederlands Hervormd gedoopt en ik geloof ook.

De dienst  vond ik wel mooi, het geluid is geweldig in deze kerk en de monniken in het wit, dat was ook een mooi gezicht. Ook de vriendelijkheid van deze mensen vond ik geweldig geen enkele afstand. Het aanbod om een tekst in het Nederlands te komen voorlezen bij het altaar sloeg ik toch maar af.  Alle pelgrims kregen een boekje, maar door de taalbarrière ging die van mijn in de mist.

Daarna gingen we naar buiten en legde een van de monniken/priesters het  Timpaan uit, wat boven de deur het Laatste Oordeel uitbeeld. Vijf jaar terug begreep ik totaal niet wat die monnik deed, vond het alleen prachtig hoe hij met zijn armbewegingen en uitdrukking zijn verhaal deed voor de deuren van de kerk. Nu
was ik meer op de hoogte, maar de humor waarmee deze monnik dit deed begreep ik nu wel. Want de uitleg van de hel had ik al gelezen en ook die van de hemel ook.  De monnik liet duidelijk merken, dat in die tijd de mensen die de macht hadden en geld gemakkelijk aan de kant van de uitverkorenen stonden. Zo  stonden o.a. de stichter van het klooster direct achter Maria en Petrus en deze neemt gelijk Karel de Grote aan de hand mee. Typisch was ook dat de deur voor de ingang naar de kerk onder het gedeelte van de zondaars was.

Na deze uitleg gingen we weer de kerk in en konden genieten van het orgelspel. Men kon ook boven door de kerk een rondgang maken. Toen ik naar boven liep wenkte de monnik, die orgel speelde me en nodigde me uit om naast hem te komen zitten.  Het was het betere voetenwerk wat hij me liet zien en het was buiten de plek ook een geweldige plaats om te luisteren.  Even over tienen was alles te einde en besloot ik mijn bed op te zoeken.

Ik maak geen haast met het opstaan en ook niet met weggaan. Even wat berichten maken en post ophalen. Maar rond half tien ga ik dan ook echt aan de wandel. Vanuit het dal begint het aan een klim over een net zo steil pad als ik gisteren afgedaald ben. 

De kapel van Sint Roch, er zijn er nog al wat van,  op 348 meter heb er 23 minuten over gedaan.  Ik maakte nog een grapje kan het nog hoger, en ja hoor. Een kleine 45 minuten later ben ik dan echt boven de teller staat op 584 meter stijgen. Maar dan blijf je op hoogte. Ik neem de variant, maar wel de historische route over Noailhoc, dan ben ik verzekerd van koffie. Hij blijkt wel geheel verhard.

Sint Rochus, zou volgens een legende hebben geholpen net verpleging van mensen met Pest, tijdens zijn bedevaart van Montpellier naar Rome.  Toen hij zelf besmet raakte werd hij verpleegd door een Engelen bracht een hond hem elke dag een stuk brood.  De heilige  Rochus wordt voorgesteld door  als een pelgrim die zijn gewaad openslaat om de door pest veroorzaakte wonden te laten zien. Vaak ligt er hond aan zijn voeten. Ook wordt hij dikwijls als pelgrim met Jacobsschelp afgebeeld, hoewel hij Santiago de Compostella nooit heeft bezocht.

Vanuit de plaats gaat een processieweg met eenvoudige betonnen kruizen naar weer kapel Sint Roch.

Binnen trekt een klein briefje mijn aandacht het is in het Nederlands.  Het is van een Ann voor een zekere Annelieke.  De datum geeft aan dat ze het wel niet gelezen zal hebben, want is van 3 weken terug. Misschien lees ze het nog wel via het internet, later wie weet.  Het zijn zo van die kleine dingen, die je
tegenkomt en indruk op je maken. Net als de steeds weer elk half uur slaande kerkklokken in de dorpen.

Ik loop in een wolk, het regent niet echt maar het blijft vochtig. Zal ik mijn cape om doen? Iets later denk ik dat ik fout zit, net als ik op de GPS wil kijken haalt een Parissienne me in, ze verzekerd me dat ik goed
zit. Maar houdt in en ik loop even later weer alleen.

Iets verder een nieuwe picknickplaats, toch maar de poncho aan . De Parissienne komt langs, maar  een paar honderd meter verder zit zij in het gras. Ze heeft honger en wilt pauzeren. Ik geef haar een
stuk chocolade, want ze had niets en ik wandel door.

Bij Decazeville drink ik een restaurant een koffie en zie dat er internet is. Ik krijg een bericht dat degene die ik vraagt had om in te vallen voor Theo helaas niet meer kan. Dus ga ik naar alternatieven kijken.  Heb 2 mogelijkheden gevonden, maar beiden betekenen ieder geval dat dit jaar geen Santiago er in zit.  De eerste optie is ik wandel tot Burgos en neem daar de bus naar Bilbao en vlieg dan naar Nederland (de goedkoopste ca. 60 euro).  De andere is, dat Conny de groep rijdt naar Leon en zelf terug vliegt vanaf Leon.  Afwachten maar gelukkig heb ik nog even tijd maar ik moet mijn plan trekken.

Daarna weer verder op kom in het plaats Saint Roch een kleine gite , daar drink ik een bakje koffie en besluit dan toch verder te gaan. In Livinhac-le-Haut weet ik het nog niet ga ik verder o9f stop
ik.Uiteindelijk stop ik toch maar in dezelfde git waar we vijf jaar terug ook geslapen hebben.  Hier tref ik weer de Franse, die vanaf Zwitserland is komen wandelen en Corienne heet. Verder deel ik samen met Els een fles rode wijn.  Zij is een Nederlandse  uit Australië en woont in Canberra.   Verder zijn er nagenoeg allemaal bekenden in de gite, die je de afgelopen dagen getroffen heb onderweg of in een gite.

Krijg een berichtje binnen van mijn vrouw Conny, dat zij als Theo niet zou kunnen rijden, dat zij de groep naar León komt brengen. Dus voorlopig weer een zorg minder. Ach en het stuk Leon naar Santiago komt volgend jaar wel, dan moet die nogmaals maar op het programma komen.

Ook heb ik besloten dat de andere wandeling van Le Puy naar Conques zal voeren en de datum zal in september worden. Terwijl het gedeelte van Leon naar Santiago de Compostella dan wel in oktober weer zal worden. De  Hohe Rohnerweg zal verhuizen naar augustus en de Rennsteig zal naar later worden verplaatst.  De wandelreis in Thailand wordt in november uitgevoerd, daar zijn nu  voldoende
belangstellenden voor om hem verder voor te berieden. Zo zie je zelf tijdens de wandeling veranderen steeds weer dingen.