NIEUW ZEELAND Shanty Town en Hari Hari Coastal Walk

Vanochtend bij het wakker worden staat de zon al aan de hemel en na het ontbijt vertrekken we naar Shanty Town. Een historisch gouddelvers plaatsje waar je nog goed kan zien hoe deze plaatsen er uitgezien hebben.

Natuurlijk maken we eerst met de stoomlocomotief een rit om daarna langs een houtzagerij te wandelen naar een plek waar een demonstratie wordt gegeven hoe met goud met een waterkanon uit gesteente spoot. Ik had twee jaar terug nog gezien, dat in Suriname nog steeds op deze wijze goud gewonnen wordt.

Daarna maakten de andere een rondgang door het stad, en zelf gebruikte ik de tijd om enkele kaarten te schrijven. Daar ik hier nu al voor de derde maal kwam.

Na deze leuke bezichtiging gingen we via ons motel in Ross naar Hari Hari, waar we de mooi Coastal Walk maakten.

Deze ligt een 20 kilometer van de plaats af en over mooie natuurlijk paden. Eerst door een soort regenwoud gaan we naar de rivier , deze zien we niet maar evenwijdig daarna gaan we door het bosgebied naar de Tasmanzee.  Op een bankje nemen we een rust en een klein vogelt is er nieuwsgierig en blijft om me heen huppelen. Echter het durfde het niet aan om op mijn hand te komen, daar de rest van onze groep ook aan kwam wandelen.

Op het strand lag weer behoorlijk wat drijfhout. Hier hadden ze in Hokitika nog allemaal mooie sculpturen van gemaakt met veel kunstzinnigheid.

Toch hoefden we niet zo als vorig jaar over een hele hoop heen te kruipen. De zee had zich terug getrokken, want alleen bij eb kan men deze wandeling maken. Het stuk over het strand was ook heerlijk wandelen de zon scheen volop. Bij een aantal rotsblokken, waar er een goed al tafel van dienst kon zijn maakten we een pauze.

Uit mijn rugzak toverde ik een fles wijn met bekers, broodjes en tonijn te voorschijn. Ook het zaagmes en ene plak bordje waren er plus een watremeloen. Dus even later zaten we allemaal te smikkelen op een steen in het zonnetje.

Magda gebruikte haar creativiteit om net als ze gisteren had gezien in Hokitika, om een sculptuur van hout te maken. En het zag er best goed uit.  Na ons gelaafd te hebben besluiten weer verder te lopen, want het laagste punt van eb was voorbij en het water begon al weer te wassen.

 We duiken door een gat bij een duin langs de oever van de rivier.

Hier moeten we wat creatief wandelen tussen de hoge planten en tussen de slikken door. Maar iedereen komt die ca. 500 meter wel goed over, al is het wel een avontuur. Dan komen weer op de “gebane” paden.  Een lang vlonderpad en daarna een pad, wat langs enkele vissershutjes loopt.

Hier staat nog een stellage om White Bait te vangen. Een klein soort sprot, die hier als lekkernij op het menu staat.

Na een acht kilometer en drie uur wandelen bereiken we weer het busje. Iedereen is voldaan.

Daarna rijden we nog even naar het souvenirwinkeltje in Harihari. Een speciaal winkeltje, niet alleen door de van oorspronkelijk Nederlandse vrouw, die volop praat. En duidelijk in enthousiast is om landgenoten te treffen, ondanks dat ze al 41 jaar in Nieuw Zeeland woont. Maar we moeten we verder en rijden naar ons motel. Terwijl iedereen de douche opzoekt.

Begin ik aan de soep en de nasimaaltijd met kipsaté en een uur later zitten we met ons negenen aan tafel op ons terras. Met verenigde krachten werd daarna de afwas gedaan. Iedereen was het er over eens het was een geslaagde dag.

Voor de aankomende reis eind februari